Immunoreaktywność endoteliny w osoczu w chorobie wątroby i zespole wątrobowo-nerkowym ad 5

Największe zainteresowanie skupiło się na endotelinie-1, a zwiększone stężenie endoteliny-1 w osoczu stwierdzono zarówno u pacjentów z ostrą niewydolnością nerek, jak iu pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek. [17] Stwierdziliśmy zwiększone stężenie endoteliny-1 w osoczu u pacjentów z chorobą wątroby iu pacjentów z niewydolnością nerek z różnych przyczyn. Stężenie w osoczu było 5 do 16 razy większe u pacjentów z zespołem wątrobowo-nerkowym niż u zdrowych osób i ponad 4-krotnie wyższe niż u pacjentów z ostrą niewydolnością nerek. U osób zdrowych stężenie endoteliny-1 w osoczu jest uważane za zbyt niskie dla działań ogólnoustrojowych.18 Sytuacja w nerkach wydaje się być jednak inna, ponieważ naczynia krwionośne nerek są szczególnie wrażliwe na działanie endoteliny-1. receptory wysokiego powinowactwa w tętnicy nerkowej i rdzeniu nerkowym u świń19 oraz na kłębuszkowych komórkach mezangialnych u szczurów.13 14 15, 20 Wlew ogólnoustrojowy endoteliny-1 zmniejsza zarówno przepływ krwi przez nerki, jak i filtrację kłębuszkową, jak również frakcjonowane wydalanie sodu .11, 13 14 15 Stężenie endoteliny-1 w osoczu, które stwierdziliśmy u naszych pacjentów z zespołem wątrobowo-nerkowym, było tego samego rzędu wielkości co zaobserwowana stała dysocjacji dla receptorów endoteliny-1 na błonach uzyskanych z tętniczej tkanki nerkowej świń.19
Rola krążącej endoteliny-3 jest nieznana. Jest to stosunkowo słaby środek zwężający naczynia krwionośne w porównaniu z endoteliną-1 lub endoteliną-2. Jednakże coraz więcej dowodów wskazuje na występowanie endoteliny-3 w uwalnianiu czynnika relaksującego pochodzącego od śródbłonka (tlenek azotu) .21 Czy wyższe stężenia endoteliny-3 w osoczu u pacjentów z zespołem wątrobowo-nerkowym przyczyniają się do charakterystycznego rozszerzenia obwodowego wtórne uwalnianie tlenku azotu pozostaje do zbadania.
Obserwacja, że stężenia endoteliny-1 w nerkowym osoczu żylnym były wyższe niż w kontrastach tętnic nerkowych z kontrastem Hemsena, który stwierdził, że 90% tętnicy nerkowej endoteliny-1 zostało wyekstrahowane z krwi przez nerkę świni in vivo.19 ten poziom ekstrakcji występuje u zdrowych ludzi, a następnie nasze wyniki wskazują, że klirens nerkowy endoteliny zmienia się u pacjentów z niewyrównaną chorobą wątroby, być może z powodu zmniejszonej aktywności enzymów metabolizujących endotelinę, takich jak obojętna endopeptydaza, które są obfite w nerka. Podczas gdy stężenie endoteliny-1 w krążeniu u pacjentów z zespołem wątrobowo-nerkowym jest zbliżone do stałej wiązania w tętnicy nerkowej, lokalne stężenia zsyntetyzowanej endoteliny mogą być znacznie wyższe i mogą działać synergistycznie z innymi środkami naczynioaktywnymi. Mogą istnieć inne miejsca syntezy endoteliny-1, takie jak sama wątroba, jak również naczynia krwionośne i obwodowe.
Chociaż większość zainteresowania endoteliną koncentruje się na jej działaniu naczyniowym, jest również silnym bodźcem do skurczu kłębuszkowych komórek mezangialnych, co zmniejsza współczynnik ultrafiltracji kłębuszkowo-kapilarnej. W rezultacie wskaźnik filtracji kłębuszkowej może zmniejszyć się do wartości poniżej tych indukowanych przez spadek przepływu krwi przez nerki. 11 12 13 Wstrzyknięcie endoteliny do tętnicy nerkowej u szczurów znacznie zmniejsza współczynnik ultrafiltracji, 11 i powoduje reakcje kurczliwości w hodowanych mezangialnych komórki.20 To działanie jest ważne, ponieważ zwężenie naczyń jest mało prawdopodobne, aby było jedyną determinantą upośledzenia funkcji nerek u pacjentów z zespołem wątrobowo-nerkowym.
[patrz też: rezonans magnetyczny katowice prywatnie, leczenie po amputacji palca, laserowe usuwanie blizn warszawa ]