Nawracające, poważne infekcje spowodowane nowym niedoborem adhezji leukocytów ad

Subpopulacje limfocytów scharakteryzowano jako CD3, CD4, CD8, CD16 i CD20 z użyciem przeciwciał monoklonalnych. Immunofluorescencję błony zmierzono za pomocą cytometru przepływowego (sorter komórek aktywowany fluorescencją, Becton Dickinson). Odpowiedź proliferacyjną limfocytów na różne mitogeny, jak również aktywność komórek zabójców naturalnych, określono w sposób opisany wcześniej16. Funkcje neutrofili
Rozdzielanie leukocytów
Neutrofile oddzielono od krwi żylnej pobranej od EDTA otrzymanej od pacjenta i kontrolnej dopasowanej do wieku. 6-procentowy roztwór dekstranu (masa cząsteczkowa, 250 000) zastosowano w celu przyspieszenia sedymentacji erytrocytów i wzbogacenia osocza neutrofilami. Końcowe przemyte zawiesiny zawierały 85 do 95 procent neutrofili.
Do testów adhezji, neutrofile oczyszczono z krwi traktowanej heparyną przez wirowanie w temperaturze pokojowej na podłożu Mono-Poly Rozdzielającym (Flow Laboratories) przez 25 minut przy 800 x g, a następnie 25 minut przy 1300 x g. Pasmo neutrofili przepłukano zrównoważonym roztworem soli Hanksa zawierającym 0,2% glukozy (Fisher) i 200 mM buforu HEPES (GIBCO).
Test chemotaksji
Do oceny migracji neutrofilów przy nieobecności chemoatraktanta (migracji losowej) i w obecności chemoatraktantów, takich jak surowica aktywowana zymosanem i filtrat bakterii Escherichia coli, zastosowano metodę agarozową Wexler i wsp. 17.
Test chemiluminescencyjny
Chemiluminescencja wzmocniona luminolem została oceniona, jak opisano wcześniej, 18 za pomocą Luminometru LKB (model 1250).
Test adhezji neutrofili
Adhezję neutrofili do ludzkich komórek śródbłonka żyły pępkowej oceniano jak opisano wcześniej. 9, 10, 19 Adhezję oznaczano ilościowo przez spektrofotometryczną analizę mieloperoksydazy enzymatycznej specyficznej dla neutrofili.20
Cytometrii przepływowej
Cytometr przepływowy aktywowany fluorescencją wykorzystano do pomiaru odsetka neutrofili, które były pozytywne dla przeciwciał monoklonalnych anty-CD18 (IgG1, MHM23, Dako) i przeciwciała monoklonalnego anty-Sialyl-Lewis X (IgM) .21
Wyniki
Charakterystyka funkcji leukocytów
Ze względu na kliniczne podobieństwa między naszymi pacjentami a pacjentami z klasycznym niedoborem adhezji leukocytów, przeprowadziliśmy szereg testów in vitro w celu oceny fenotypu i funkcji ich leukocytów. U obu pacjentów całkowita liczba i subpopulacje limfocytów T i B mieściły się w zakresie prawidłowym. Stwierdzono również, że funkcja limfocytarna, charakteryzująca się odpowiedzią mitogenną, jest prawidłowa. Aktywność komórek naturalnych zabójców była również normalna, jak zmierzono w czterogodzinnym teście uwalniania 51Cr z komórkami K562 jako celami.
Tabela 1. Tabela 1. Funkcja neutrofilów u dwóch pacjentów z niedoborem adhezji leukocytów Typ 2. Ponieważ liczba neutrofilów u dwóch pacjentów (30 000 do 150 000 na milimetr sześcienny) była 8 do 20 razy większa od normy, zwróciliśmy szczególną uwagę na ocenę funkcji te komórki. Aktywność opsonofagocytarna i bakteriobójcza neutrofilów była prawidłowa do nieznacznie podwyższona u obu pacjentów (Tabela 1). Stosowanie surowicy pacjentów do opsonizacji również dawało prawidłową odpowiedź fagocytarną zarówno w prawidłowych neutrofilach, jak i u pacjentów
[patrz też: buldog francuski olx, usg jamy brzusznej bydgoszcz, leczenie po amputacji palca ]