Nieinwazyjna metoda przewidywania ciśnienia zaklinowania płucnego i kapilarnego czesc 4

Przeprowadzono równoczesne testy po podaniu angiograficznego środka kontrastowego, który powodował zwiększenie objętości wewnątrznaczyniowej (około 125 ml megluminy diatrizoianu), gdy wskazano jako część planowanej procedury diagnostycznej. Spośród 14 pacjentów poddanych ocenie w laboratorium do cewnikowania serca, 6 zostało wykluczonych z badań z użyciem nitrogliceryny, ponieważ uznano, że są one nieodpowiednie klinicznie, pozostawiając 8 pacjentów do analizy sparowanych obserwacji przed i po prowokacji nitrogliceryną. Pomiary dokonywano po obciążeniu objętościowym u 10 z 14 pacjentów badanych w laboratorium cewnikowania. W przypadku sześciorga pacjentów, którzy wykonywali podstawowe badania w łóżku na oddziale intensywnej opieki medycznej, nie podawano nitrogliceryny ani środka kontrastowego, ale gdy zastosowano terapię diuretyczną (40 mg furosemidu doustnie) jako część terapii pacjenta (jak w przypadku trzech pacjentów), jednoczesne oznaczenie PCWP i stosunku amplitudy tętna przeprowadzono w ciągu 2,5 do 4 godzin później.
Zbieranie i interpretacja danych
Bezpośrednie pomiary PCWP i nieinwazyjne pomiary stosunku amplitudy tętna zostały zinterpretowane ślepo przez dwóch odrębnych badaczy. Bezpośrednie pomiary PCWP i dane dotyczące stosunku amplitudy tętna zostały przekazane trzeciemu badaczowi do analizy.
Oznaczenia PCWP odczytywano przez nadzorowanego kardiologa, który był zaślepiony na stosunki amplitudy tętna, i zapisy z układu przetwarzania tętnic obwodowo-tętniczych odczytywano w celu uzyskania wartości stosunku amplitudy tętna przez lekarza doświadczonego w czytając te ślady i który był zaślepiony wynikami cewnikowania i kolejnością badań.
Analiza regresji
Zastosowano standardową analizę regresji liniowej metodą najmniejszych kwadratów w celu zbadania zdolności wskaźnika amplitudy do przewidywania PCWP odpowiadającego wartościom bazowym.14 Oddzielne analizy regresji przeprowadzono dla 20 klinicznie stabilnych pacjentów i 14 niestabilnych klinicznie pacjentów. W przypadku 15 pacjentów, u których podczas badania indukowano zmiany w stanie hemodynamicznym, podobnie przeprowadzono regresję pierwszej zmiany PCWP na zmianę stosunku amplitudy tętna.
Wyniki
PCWP i stosunek amplitudy impulsu w linii bazowej
Rysunek 3. Rysunek 3. Porównanie bezpośrednich pomiarów linii bazowej PCWP ze współczynnikiem amplitudy tętna u 20 pacjentów, którzy byli stabilni klinicznie i 14 pacjentów, którzy byli klinicznie niestabilni. Współczynnik amplitudy tętna korelował dobrze z PCWP zmierzonym na linii podstawowej w zakresie wartości od 4 do 32 mm Hg. RMSE oznacza błąd średniej kwadratowej.
Jednoczesne zaślepione obserwacje stosunku amplitudy tętna i PCWP mierzone bezpośrednio w czasie cewnikowania serca lub na oddziale intensywnej terapii uzyskano u 34 pacjentów. Zastosowano analizę regresji liniowej w celu porównania bezpośrednich pomiarów PCWP ze współczynnikiem amplitudy pulsu na linii podstawowej dla 20 klinicznie stabilnych pacjentów i 14 niestabilnych klinicznie pacjentów, którzy otrzymywali leki wazoaktywne lub wykonywali rurki dotchawicze (ryc.
[hasła pokrewne: sonomed szczecin cennik, olx miechów, półpasiec objawy zdjęcia ]