Wpływ rozyglitazonu na ryzyko zawału mięśnia sercowego i zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych ad 5

Ta metaanaliza obejmowała grupę badań, które trwały stosunkowo krótko (24 do 52 tygodni). Iloraz szans dla tych krótszych badań był podobny do ogólnych wyników metaanalizy. Tak więc u pacjentów wrażliwych terapia rozyglitazonem może być zdolna do wywołania zawału mięśnia sercowego lub zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych po stosunkowo krótkotrwałym narażeniu. Natomiast długotrwałe terapie, które poprawiają wyniki sercowo-naczyniowe, takie jak statyny i leki przeciwnadciśnieniowe, często wymagają kilku lat, aby zapewnić korzyści. Warto zauważyć, że szacunki dotyczące ilorazów szans zawału mięśnia sercowego i zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych wydają się być podwyższone w przypadku rozyglitazonu w porównaniu z placebo lub innymi powszechnie zalecanymi lekami przeciwcukrzycowymi (Tabela 5). Mechanizm pozornego wzrostu zawału mięśnia sercowego i zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych związanych z rozyglitazonem pozostaje niejasny. Jednym potencjalnym czynnikiem przyczyniającym się może być niekorzystny wpływ leku na lipidy w surowicy. Etykieta produktu rozyglitazonu zatwierdzonego przez FDA wykazuje średni wzrost stężenia cholesterolu o niskiej gęstości (LDL) na poziomie 18,6% wśród pacjentów leczonych przez 26 tygodni dawką 8 mg na dobę w porównaniu z placebo.25 W badaniach obserwacyjnych i obniżaniu stężenia lipidów próby, podwyższony poziom cholesterolu LDL był związany ze wzrostem niekorzystnych wyników sercowo-naczyniowych. Tak więc wzrost stężenia cholesterolu LDL w wielkości obserwowanej w grupie otrzymującej rozyglitazon mógł mieć wpływ na niekorzystne wyniki sercowo-naczyniowe, chociaż szybkość i wielkość widocznego zagrożenia nie była zgodna z efektem powodowanym przez same zmiany lipidowe.
Kilka innych właściwości rozyglitazonu może przyczyniać się do niepożądanych skutków sercowo-naczyniowych. Wiadomo, że rozyglitazon i inne tiazolidynodiony powodują zastoinową niewydolność serca u podatnych pacjentów26. Zastoinowa niewydolność serca jest stanem fizjologicznym związanym ze zwiększoną objętością wewnątrznaczyniową. Przeciążenie objętościowe zwiększa stres na ścianie lewej komory, czynnik determinujący zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen. U podatnych pacjentów wzrost zapotrzebowania na tlen mięśniowy może teoretycznie wywołać zdarzenia niedokrwienne. Podawanie tiazolidynodionów, w tym rozyglitazonu, również powoduje niewielkie obniżenie poziomu hemoglobiny.25 U wrażliwych pacjentów obniżony poziom hemoglobiny może powodować wzrost stresu fizjologicznego, wywołując w ten sposób niedokrwienie mięśnia sercowego. Badanie rozyglitazonu przeprowadzone na szczurach wykazało wzrost częstości zgonów po zawale mięśnia sercowego wywołanego eksperymentalnie.
Rozyglitazon nie jest pierwszym agonistą PPAR, o którym doniesiono, że zwiększa niepożądane zdarzenia sercowo-naczyniowe. Muraglitazar, badawczy podwójny agonista PPAR-. i PPAR-., nasilał niekorzystne zdarzenia sercowo-naczyniowe, w tym zawał mięśnia sercowego, podczas badania fazy 2 i 3. 28 Po opublikowaniu analizy wyników sercowo-naczyniowych muraglitazar nie został zatwierdzony przez FDA, a ponadto rozwój został następnie zatrzymany przez producenta. Programy rozwojowe wielu innych agonistów PPAR zostały zakończone po pojawieniu się dowodów toksyczności podczas badań przedklinicznych lub początkowych badań u ludzi
[więcej w: buldog francuski olx, topinambur allegro, zarobki ratownika medycznego ]