Wstrzykiwanie paromomycyny do trzewiowej leiszmaniozy w Indiach ad 5

Jeden pacjent (0,6%) w grupie amfoterycyny zaprzestał stosowania badanego leku po otrzymaniu ośmiu dawek, ponieważ rozwinęła się gruźlica płucna. Testy audiometryczne
Dane audiometryczne były dostępne dla łącznie 589 pacjentów (442 w grupie z paromomycyną i 147 w grupie amfoterycyny). Po dokonaniu przeglądu przez eksperta-audiologa, który nie był świadomy przydzielonego leczenia, u siedmiu pacjentów (2%) w grupie przyjmującej paromomycynę oraz u żadnego z pacjentów w grupie amfoterycyny nie potwierdzono zmian progowych w przypadku ototoksyczności określonej w protokole (P = 0,20) (tabela 2). ). U sześciu pacjentów przesunięcia progowe były na wysokiej częstotliwości powyżej zakresu słyszalności, a u wszystkich siedmiu pacjentów zmiana była przejściowa, a poziomy powracały do wartości bliskich linii podstawowej podczas obserwacji. Żaden pacjent nie zgłosił ubytku słuchu ani dysfunkcji przedsionka.
Ocena nerek
Tabela 3. Tabela 3. Średnie (. SD) wartości końcowe leczenia i zmiany w pomiarach klinicznych oraz wartościach funkcji wątroby i funkcji nerek. Żaden z pacjentów z grupy paromomycyny i siedmiu pacjentów (4%) z grupy amfoterycyny nie wykazywał zdefiniowanej w protokole nefrotoksyczności (p <0,001) (tabela 2). Aby ustalić potencjalną dysfunkcję nerek, przeprowadziliśmy analizę post hoc wzrostu kreatyniny wyższą lub równą 50% wartości wyjściowych i większą lub równą 1,4 mg na decylitr podczas leczenia. Zgodnie z tą definicją niektóre zaburzenia czynności nerek rozwinęły się u 4 pacjentów (1%) w grupie leczonej paromomycyną oraz u 42 pacjentów (25%) w grupie amfoterycyny (p <0,001). Średnie zmiany od wartości początkowej do końcowej w stężeniach azotu mocznikowego we krwi i kreatyniny w surowicy były istotnie wyższe w grupie amfoterycyny niż w grupie paromomycyny (P <0,001 dla obu porównań) (Tabela 3).
Inne niekorzystne zdarzenia
Ból w miejscu wstrzyknięcia był najczęściej zgłaszanym zdarzeniem niepożądanym wśród pacjentów otrzymujących paromomycynę (55%); Zdarzeniami niepożądanymi, które najczęściej zgłaszano u pacjentów otrzymujących amfoterycynę, były reakcje wlewowe gorączki, rygorów i wymiotów (odpowiednio 57%, 24% i 10%) (p <0,001 dla wszystkich porównań) (tabela 2). Ból w miejscu wstrzyknięcia u osób otrzymujących paromomycynę rzadko był związany z obrzękiem (0,4%) i był ogólnie zgłaszany jako stopień wg CTC (stopień 2, <2%); tylko jeden pacjent (<1%) leczony paromomycyną zaprzestał stosowania badanego leku z powodu bólu w miejscu wstrzyknięcia i obrzęku. Zdarzenia 3 i 4 CTC występowały rzadziej w grupie paromomycyny niż w grupie amfoterycyny. Ponadto, jednoczesne stosowanie leków było mniej powszechne w grupie leczonej paromomycyną niż w grupie amfoterycyny (14% w porównaniu z 77%, P <0,001).
Inne testy laboratoryjne
Prawie połowa badanych pacjentów miała podwyższony poziom aminotransferazy alaninowej lub aminotransferazy asparaginianowej, co odpowiada udziałowi w wątrobie u 25 do 40% pacjentów z leiszmaniozą trzewną.18-21 Poziom aminotransferazy asparaginianowej wyższy niż trzykrotność górnej granicy prawidłowego zakresu rozwiniętego w 31 pacjenci (6%) w grupie leczonej paromomycyną, w porównaniu z 3 pacjentami (2%) w grupie amfoterycyny (P = 0,02). U dziewięciu (2%) tych pacjentów w grupie przyjmującej paromomycynę, w porównaniu z żadnymi w grupie amfoterycyny, wzrosty poziomów aminotransferazy asparaginianowej były większe niż pięciokrotność górnej granicy normy (p = 0,12) (tabela 2) ; a pięciu pacjentów z grupy przyjmującej paromomycynę przerwało stosowanie badanego leku z powodu działań niepożądanych (odwracalna ototoksyczność, podwyższony poziom enzymów wątrobowych i ból w miejscu wstrzyknięcia)
[więcej w: rezonans magnetyczny katowice prywatnie, gotowość szkolna dziecka 5 letniego, przychodnia dla dzieci warszawa ]